– მარიონეტებად ის საქმე გვაყალიბებს, რომელსაც მექანიკურად ვემსახურებით

ხშირია ისეთი ცხოვრებისეული სიტუაციები, როდესაც გზაჯვარედინზე გიწევს დგომა და სწორი მიმართულების არჩევა, საიდანაც გზას გააგრძელებ. თუმცა, მყარ და წარმატებულ ნაბიჯებს კალაპოტიდან ამოვარდნასა და მშვიდი დინების საპირისპირო მიმართულებით ცურვას ამჯობინებ. ამ დროს მარტოობა შეგიპყრობს, აზრებისა და ემოციების დასალაგებლად შენი ერთადერთი მეგზური წიგნი და მუსიკა გახდება. ამ სიტუაციაში კი უამრავი პრობლემა შეგექმნება, ბევრიც გაგაკრიტიკებს. ახლობლებისგან შენიშვნებს მიიღებ.
გეტყვიან, რომ უმადური ხარ, ცხოვრებაში, ის გხვდა წილად რაზეც სხვამ შეიძლება იოცნებოს. „ყველაფერი ხომ შედარებითა?! „ …
ამისთვის მზად უნდა იყოთ, ის რაც თქვენს თავს ხდება ტრაგედია არ არის, დრო არავის მოსმენაში დახარჯოთ.

თითოეული ნაბიჯის გადაგმისას ჩვენ ვართ საკუთარი თავის შემქმნელები, თუმცა, მარიონეტებად ის საქმე გვაყალიბებს, რომელსაც მექანიკურად ვემსახურებით.
ამ დროს შემოქმედებით შესაძლებლობებს ჩვენივე ხელით ვბლოკავთ, ვექცევით გავლენის ქვეშ, საიდანაც თავის დაღწევაზე ფიქრი თითქოს ზედმეტია.
დეტალების გაცნობიერების შემთხვევაში აუცილებლად მოგიწევთ ტაიმ-აუტის აღება, შემდგომ კი დროული იქნება სტარტი, ძალების მოკრეფვითა და ახალი შემართებით, რათა ყოველგვარი მიზან-საშუალებით შეიცნოთ საკუთარი თავი ფუნდამენტურად.
ხშირად მიფიქრია, თუ რატომ მაქვს უდიდესი ადრენალინის შეგრძნება, როდესაც ნიცშეს ფილოსოფიას ვითავისებ -„რაც არ კლავს, ის აძლიერებს“
პასუხი არც თუ ისე რთულია. უმეტეს შემთხვევაში, მძიმე წარსული ან უსიამოვნო რეალობა წარმატების უტყუარ საფუძველს ქმნის და შემოქმედებით ხედვას აყალიბებს.
აბსოლუტურად ყოველთვის, როდესაც გადაიღლები, ერთხელ მაინც გაგეფიქრება ცხოვრების აბსურდულობაზე. საკუთარ თავს მოაჩვენებ, რომ ბრძოლა არ ღირს, მაგრამ გეტყვით, ადამიანის არაცნობიერის შესაძლებლობები ყველაზე პროდუქტიული ასეთ სტრესულ სიტუაციებშია, ყველაზე მეტად ამ მომენტში ღირს ბრძოლა, არ დანებდე და გააგრძელე გზა, რომელსაც თავადვე შექმნი სხვისგან დამოუკიდებლად. გადაშალე ახალი ფურცელი და დაამარცხე ის სისუსტეები, რომლებიც გზღუდავენ. ზუსტად ამის შემდეგ გააცნობიერებ, რომ ყველაფერი ღირს იმად, რომ გაცურო გამარჯვების ტალღებში.

ყოველი პროექტისა თუ სტატიის დასრულებისას ვფიქრობ, არის წერა ჩემი საქმე, თუ ეს ერთადერთი შესაძლებლობაა სტერეოტიპების დამსხვრევისთვის, რომელსაც კალამი მაძლევს.
ამ კითხვაზე პასუხი ახლაც არ ვიცი. მეც კალაპოტიდან ამოვარდნილი პერსონა ვარ, რომელიც ეძებს საკუთარი თავის შეცნობისა და განვითარების გზებს, იზიარებს ნიცშეს ფილოსოფიას და თვლის, რომ გახდება საკუთარი თავის შემოქმედი, არ დასჯერდება ერთს და პირობას დებს, რომ შექმნის რეალობას რომლის მთავარი მამამოძრავებელი ძალა თქვენ იქნებით.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s