მეორადი ტანსაცმლის ტენდენცია და 90-იანები

ტექსტი – დათა ალექსეევი / ჟურნალი ბომონდი

სტილი ერთგვარი კულტურაა, რომელიც ნათლად გამოხატავს ჩვენს ექპრესიულ მიდრეკილებებს. გასაკვირი არ არის, რომ მოდის მიმდევრები სისტემატურად ცდილობენ ინოვაციური მოდის ელემენტების ათვისებასა და შემდეგ საკუთარ სტილში გადმოტანას – მოდური თავისუფლება ხომ ინდივიდუალიზმის ჩამოყალიბების უტყუარი საფუძველია. უამრავი ხერხი არსებობს საამისოდ, რომ გამოიყურებოდე ტენდენციურად და გქონდეს საკუთარი სტილი, თუმცა დღესდღეობით ეს ხერხები მეტ-ნაკლებად შეცვლილია, ჩარჩოები კი გარღვეული. ჩვენს ხელში სრული თავისუფლებაა, დღეს ხომ ყველაფერი მოდაშია!
მოდა თავიდანვე ფუფუნების აღმნიშვნელი იყო… დიდი წვლილი მოდური სტანდარტების შეცვლაში ქართველ დიზაინერს, დემნა გვასალიას მიუძღვის. მან მოახერხა იმ სუბიექტური მიმდინარეობის დამკვიდრება, რომელიც ძალიან ბევრ შოპოჰოლიკს სწყუროდა. განიერი პერანგები, არაპროპორციული ჯემპრები, მაღალწელიანი ჯინსები – ეს ხომ ევროპული 90-იანების გადმონაშთია. დღევანდელი სტანდარტები არ აღიარებს განსაკუთრებულ გადაპრანჭვასა და შეფუთვას ძვირად ღირებულ სამოსში, თუმცა არც სტანდარტებს აწესებს. ეს ყველაფერი ბუნებრივად ქცეულ ტენდენციად შეიძლება მოვიაზროთ, რომელსაც ყოველთვის ჰყავდა და ეყოლება მიმდევარი.ალტერნატიული მოდა თავისუფალი სულის უპირობო სიმბოლოა, 90-იანი წლების სტილი – კომფორტული საშუალება მინიმალისტური მიმართულების მარტივად გამოსამჟღავნებლად.
დღესდღეობით მეორადი ტანსაცმლის ტენდენციამ ფართოდ მოიკიდა ფეხი საქართველოშიც. ამის მთავარი მიზეზი კი 90-იანი წლების კულტურასთან სიახლოვეა. დღეს ტენდენცია ერთ-ერთ სუბკულტურულ მიმდინარეობად გვევლინება, დიახ, ეს ახალი 90-იანებია, ანუ ყველაფერი ახალი კარგად დავიწყებული ძველია!

ძნელი არ არის იმ ვინტაჟური სამოსის აღმოჩენა, რომელიც გარკვეული მიმართულების ბატონობის პერიოდშია შექმნილი და შეიძლება რამდენიმე ათეულ წელსაც კი ითვლიდეს.
ნებისმიერი სამოსის მოდერნიზება და გემოვნებიანი ექსპერიმენტი კი უდავოდ დასაფასებელი და, რაღა თქმა უნდა, შთამაგონებელია.

მინდა წარმოგიდგინოთ განსხვავებული პროფესიის ადამიანები, რომლებისთვისაც მეორადი ტანსაცმლისა და 90-იანების შერწყმა გარკვეულ ექსპერიმენტთან და საინტერესო თავგადასავალთან ასოცირდება.

ნინი ბექაური / მოდის ბლოგერი

მოდის სფეროში მოღვაწე ადამიანების მიმართ ყოველთვის არის სტერეოტიპული დამოკიდებულება, თითქოს სისტემატურად ბრენდებით ვიმოსებით და მთავარი საზრუნავიც ეს არის ჩვენთვის. რეალობა სხვაგვარია, საერთოდ არ ვამახვილებ ყურადღებას ბრენდებსა და ძვირად ღირებულ სამოსზე, რადგან ვფიქრობ, გემოვნება იმდენად ინტიმური და არასადავო თემაა, არ ღირს ამ თვალსაზრისით მოდის სფეროში მოღვაწე ადამიანების განსჯა, მთავარია, სტილის შეგრძნება და ინდივიდუალიზმი. ძალიან ცოტა დროს ვხარჯავ იმაზე, რა შეიძლება ჩავიცვა. ყველაზე მარტივია, გეცვას ბრენდი და გამოიყურებოდე შესამჩნევად, მაგრამ ჩემთვის ბრენდების გარეშე სტილის ჩამოყალიბება უფრო რთული პროცესია.
სადა და მინიმალისტური სტილი მიყვარს, ბევრად კომფორტულია და გარკვეულწილად თავისუფლების შეგრძნებასაც მიჩენს. გლამური ნაკლებად მიზიდავს. ზემოთ ხსენებული სტერეოტიპის დასამსხვრევად კი საუკეთესო ვარიანტი მეორადი სამოსის აქტიური მოხმარებაა. რაც შეეხება 90-იანებს, მაშინ საქართველოში სამოსი ერთფეროვანი იყო, შესაბამისად, არ იყო ტანსაცმლის დიდი არჩევანი და, მგონია, ამიტომაც აქვს განსაკუთრებული გავლენა გასულ 90-იანებს თბილისის ქუჩებში. მეორადი კი ის ადგილია, სადაც ვაწყდებით იმ 90-იანებს, რაც დღეს ტრენდად იქცა.

გიორგი გოგოხია / მოდელი

ჩემი საქმიანობიდან გამომდინარე, ხშირად მიწევს კამერების წინ დგომა. საინტერესო პარალელს გავავლებდი პოდიუმიდან ქუჩის მოდამდე. ყოველთვის მიყვარდა სხვადასხვა დროის ტენდენციების არევა და ერთმანეთთან შეხამება. მოდის კვირეულის განმავლობაში, ყველაზე ხშირად ჩემი სტილით ვიქცევ განსაკუთრებულ ყურადღებას.
ვფიქრობ, 90-იანი წლების მიმართულებამ განსაკუთრებული შთაბეჭდილება მოახდინა ჩემზე. სასიამოვნოა გამოიყურებოდე ტენდენციურად ისე, რომ თავს ძალიან კომფორტულად გრძნობდე. ბევრი არ მიფიქრია, სად შეიძლებოდა შემეძინა ის სამოსი, რომელიც მონატრებას იწვევდა ჩემში.
მეორადი ტანსაცმელი საშუალებას მაძლევს, ბოლომდე გამოვხატო ჩემი შინაგანი სამყარო და ორიგინალურად გამოვიყურებოდე ალტერნატიული სტილის მეშვეობით.

სალომე ვეფხვაძე /კინო რეჟისორი

მხატვრების ოჯახში გავიზარდე. ბავშვობიდან ხელოვნება ჩემი ინტერესის მთავარ სფეროს წარმოადგენდა. მხატვრობას არ გავყოლილვარ, მაგრამ ამჟამად 9 მოკლემეტრაჟიანი ფილმი მაქვს გადაღებული. ხელოვნების ნებისმიერი სფეროს აღქმის სუბსტანცია ჩვენს ხედვაზეა დამყარებული. აქედან გამომდინარე, შემიძლია ვთქვა, რომ სტილიც ჩემს ცხოვრებაში ერთ-ერთი შთამაგონებელი რიტმია, რომელსაც კომფორტულად და თავისუფლად ვქმნი. ყოველთვის ხასიათიდან გამომდინარე ვიცვამ.

დიდ უპირატესობას ვანიჭებ ფერად ტანსაცმელს. ჩემთვის საინტერესო პროცესია ფერების შეხამება. შესაბამისად, თუ ორიგინალურად გამოვიყურები, დღეც უფრო პოზიტიური ხდება. ჩემი მიზანი არ მდგომარეობს განსხვავებულობაში, უბრალოდ ვცდილობ, ვიყო ის, ვინც ნამდვილად ვარ და მინდა, იმიჯმაც იმეტყველოს ამაზე. იშვიათად დავდივარ სავაჭრო ცენტრებში, უპირატესობას მეორად ტანსაცმელს ვანიჭებ, რადგან ვთვლი, რომ ვინტაჟი, აღმოჩენებისა და მრავალფეროვნების დიდი სამყაროა. მეორადი ტანსაცმელი იშვიათად მეორდება, რაც ჩემთვის პრივილეგიაა, 90-იანი წლები კი საუკეთესო ინსპირაცია ტენდენციურობისთვის.

დავით იმნაძე / ღამის კლუბის თანამშრომელი

90-იანი წლების თბილისში დავიბადე, რაც ნაცრისფერთან ასოცირდება ჩემთვის. სტილის თვალსაზრისით ეს პერიოდი საქართველომ გამოტოვა. მეტ უპირატესობას მუქ ფერებსა და ერთფეროვან სამოსს ანიჭებდნენ.
ალბათ, ზედმეტი იყო მოდაზე ფიქრიც კი. ჩემი იმიჯი მჭიდრო კავშირშია ცხოვრების სტილთან. კლუბში აღმოვაჩინე თავისუფლება, რომელსაც გარეთ ვერ შეხვდები. ვინტაჟური სტილისა და 90-იანების სინთეზი ჩემი ყოველდღიურობის საინტერესო თავგადასავალია. ვფიქრობ, რასაც ვიცვამ, ერთგვარი პროტესტის ნიშანია, რასაც თავისუფლად გამოვხატავ სტილის მეშვეობით.
მეორადი ტანსაცმელი ნამდვილად მეხმარება, გამოვიყურებოდე ორიგინალურად ნებისმიერ სტილში და არ ვგავდე სხვას.

ტექსტი – დათა ალექსეევი
სტილი – დათა ალექსეევი

ფოტო – სალი დუნდუა

ჟურნალი ბომონდი, აპრილის ნომერი , 2017
http://www.beaumonde.ge/dataalekseev